Uit mijn poësiealbum







Kleine waterdropp'len,
Kleine korr'len zand,
Vormen saam de trotse zee
En het schone strand.

Kleine liefdedaden,
Woordjes teer en zacht,
Hebben vaak in 't kleinste huis
't Grootst geluk gebracht.

Je mem
11 december 1960




Klein is mijn versje
Maar 'k wens je zeer veel
Geluk en gezondheid
Zij immer uw deel.

Opoe
22 december 1965




Je moogt nu nog spelen
Zo zorgloos en vrij.
Hoe ras gaan die dagen
Van vreugde voorbij.
Leef vrolijk en blijde, Leef braaf steeds mijn kind.
Dan zijt gij later
Bij ieder bemind.

Pake en Beppe
8 november 1963




Kun jij rijmen?
Ik nog niet
Maar dat doet me geen verdriet
Want mijn wens voor jou is kort
'k Hoop dat je gelukkig wordt!

Auwi B.
13 december 1961




Dikwijls is het leven
Met bloemen doorweven
Maar vaak ook met rampen bestrooid
Ik hoop dat slechts zegen
Alom U bejegen
Uw pad zei met rozen getooid

Aafke V.
25 februari 1964








Onder beuken onder linden
Zul je steeds een bloempje vinden,
Dat je toeroept als je 't ziet
Anna lief vergeet mij niet.

Jannie B.
11 december 1961





Een houtwurm zat
In een keukenstoel,
En at en at
Een heleboel.
En op die stoel zat tante Mien.
Ze had die houtwurm nooit gezien.
Totdat het krikte en krakte
En tante Mien,
Om kwart voor tien,
Pardoes door de stoel heen zakte!

Pappa
13 december 1960




Als ik een dichtersgeest bezat
Had ik op dit albumblad
Een mooi gedicht geschreven
Maar nu ik deze gave mis
Wensch ik al wat dierbaar is
Een recht gelukkig leven

Opa
22 december 1965








Ben je boos,
Pluk een roos.
Zet hem op je hoed,
Dan ben je morgen weer goed.

Jikke vdV.
17 februaari 1964




Roosjes zien, alsof ze lachen,
Ieder even vrolijk aan.
Lieve Anna, laat je oogjes
Vrolijk als die roosjes staan!

Je nichtje Annie
12 juli 1961




Zo'n guit

Hans en Miesje gingen blij
Bloempjes plukken in de wei
"'k Maak voor jou", zei kleine Hans,
"Gauw een hele mooie krans."

Langs de wei was prikkeldraad.
En zoals dat meestal gaat
Keken Mies en Hans niet uit;
Rrt, opeens een kraakgeluid.

Weet je wat er was gebeurd?
Hans zijn broekje was gescheurd.
En hij lachte nog die guit,
Want zijn hemdje keek er uit.

Juf S.
24 oktober 1961



N.B.
Deze pagina heet poësiealbum met een s, omdat het zo voorop het album staat.
Teksten ongecorrigeerd overgenomen.
Achternamen weggelaten in verband met de privacy van de auteurs.


poëzie-index | home