HUMOR
en
VERTIER






Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift. Terwijl zij instapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien. De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij. De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk: "Denk aan psalm 129, vader."
De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich. Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij. "Denk aan psalm 129", zegt het nonnetje opnieuw. "Sorry, zuster, het vlees is zwak", zegt de priester.
Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op psalm 129. En leest: "Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie."

(met dank aan Vrouwke)



Een monnik en een non keren na een lange reis terug naar het klooster. Onderweg begeeft de auto het. Ze moeten slapen in een hotel. Er is maar één kamer vrij. Ze spreken af dat de non in het bed slaapt en de monnik op de sofa.
Na tien minuten zegt de non: 'Ik heb het koud.' De monnik zegt: 'Ik haal wel een deken voor je.' Hij haalt een deken, legt die over de non heen en gaat terug naar de sofa.
Tien minuten later zegt de non opnieuw: 'Ik heb het koud.' De monnik haalt nogmaals een deken, dekt de non toe en gaat weer op sofa liggen.
Even later zegt de non: 'Ik heb het nog steeds koud. God vindt het vast niet erg als we ons één keertje als man en vrouw gedragen.' De monnik zegt: 'Dat denk ik ook. Ga nu zelf maar een deken halen!'















DE NOZEM EN DE NON
tekst en muziek: Cornelis Vreeswijk

(Hier stond een link naar het mp3-bestand 'De nozem en de non'.
Deze heb ik verwijderd, omdat het verboden is de mogelijkheid te bieden mp3's te downloaden.
Jammer, maar ik wil er niet voor moeten betalen.)

Niemand ter aarde weet hoe het eigelijk begon
Het droevige verhaal van de nozem en de non
Van de nozem en de non

Vroeg in het voorjaar ontmoetten ze elkaar
Hij keek in haar ogen en toen was de liefde daar
Ja, toen was de liefde daar

Sterk is de liefde, tijdelijk althans
De non vergat haar plichten en zelfs haar rozenkrans
Ze vergat haar rozenkrans

Met zijn zonnebril en zijn nauwe pantalon
Verwekte onze nozem de hartstocht van de non
Ja, de hartstocht van de non

Het is wel te begrijpen, het gebeurt toch elke dag
De nozem was verloren toen hij in haar ogen zag
Toen hij in haar ogen zag

Ze liepen in het plantsoen in de prille lentezon
En kussen bij de vleet kreeg de nozem van de non
Kreeg de nozem van de non

Een zekere juffrouw Janssen sloeg hen gade door de ruit
Ze wist niet wat ze zag en haar ogen puilden uit
Ja, haar ogen puilden uit

Een zekere heer Pieterman keek neer van zijn balkon
Hij keek stomverbaasd naar de reacties van de non
De reacties van de non

Leve de liefde, zei Pieterman galant
Maar juffrouw Janssen, die belde naar de krant
Ja, die belde naar de krant

Maar daar dacht eenieder dat ze het maar verzon
Dus ging ze naar de kapelaan en verklikte daar de non
En verklikte daar de non

Dat, zei de kapelaan, is weer des duivels werk
Zo gauw ik er niet bij ben, belazert hij de kerk
Dan belazert hij de kerk

Dankzij juffrouw Janssen en de kapelaan
Maakte de politie er een einde aan
Ja, er kwam een einde aan

Want ze liepen namelijk zomaar op het gras
En de politie zei dat dat verboden was
Dat het gras verboden was

De non en de nozem, die gingen op de bon
Een schop kreeg de nozem, de zenuwen de non
Ja, de zenuwen de non

Niet om het een of ander, maar omdat het niet kon
Eindigde de liefde van de nozem en de non
Van de nozem en de non

Volgens Aristoteles weegt een zoen niet zwaar
Letterlijk uitstekend, figuurlijk zelden waar
Vraag de non er maar eens naar



website Cornelis Vreeswijk Genootschap

kloosterkeuken
home