Et keurige, kleurige, fleurige klied Van de winter ligt wieduut te straolen. De hemel is hoge! De horizon bried! En et dundoek bewimpelt de paolen!
De klinkende, blinkende slag van et staol Op de iesvloer flitst over de vlakte! Dat loflied van machtige meters metaol, Dat spot mit benauwdheid en zwakte!
Daor staon en daor gaon en daor slaon ze uut stee: De rieders - in staolrechte streken! Zo sierlijk as zeilschippers over de zee, Om oolde prestaosies te breken!
Wat kroem in de rogge, de hanen op 't gat; Et geweld lat him amper besturen! De zunne schöt straolen, de iesvloer is glad! Toe Roegbaord, toe laot et wat duren!
