Jim weten netuurlik allemaole wel, dat Sunderklaos in Spanje woont. Spanje, dat is een groot laand. En wie d'r henne wil, die moet een hiel aende reizen. Mit de trein hielemaole deur België en Frankriek henne. Of op een schip. Dat dot Sunderklaos altied. Daorom zingen wi'j op schoele dat lietien altied van: 'Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan.' Dan moej' over de grote zee. Overal om je henne is waeter. Niks as waeter. En as er dan es een dikke storm opstikt ... Ja, dan zuj' wel zeeziek wodden. Sunderklaos niet! Die het al zo vaeke veerd. Die het daor gien last meer van. En Zwatte Piet ok niet. Die lacht er mar wat omme, mit zien zwatte gezichte.
Midden in Spanje is een grote stad. Dat is de heufdstad. Krek zo as Amsterdam de heufdstad van oons laand is. Mar daor in Spanje hebben de plakken hiele ere naemen as hier bi'j oons. Daorom hiet die heufdstad Madrid. Even buten die grote stad Madrid woont Sunderklaos. In een groot huus. Aenlik is et gien huus, mar een peleis. As de zunne d'r op schient liekt et wel een sukerpeleis. Mar dat is netuurlik niet waor. De straote veur dat peleis hiet de Marsepeinstraote. Iederiene snapt wel waorom, vanzels! En et plein naost et peleis is et Speulgoedplein. Daor staon altied grote auto's op. Die laeden deuzen vol speulgoed uut. Wel duuzend en nog veule meer!
Dan bin d'r mannen, die dregen die deuzen naor binnen. In de pakhuzen. Dat bin die grote gebouwen, waor alles in opburgen wodt. D'r staon d'r wel een stok of tiene! Ja, daor mos ie es in kieken kunnen! Deuzen vol auto's en moters en mekano-deuzen en poppen en fluiten en nog veule, veule meer!
Zwatte Piet moet kieken, as alles goed opburgen wodt. Want dat wil Sunderklaos zo hebben: alles netties op zien plak. Soms komt Sunderklaos daor zels ok wel es een keertien kieken. Mar niet zo vaeke. Want hi'j het et oe zo drok. Hi'j moet altied een hieleboel schrieven in et grote boek. Dat grote boek, waor alles in staot. Dat Jan zo goed op zien knienen past het. En dat Pietje wel es een betien ondeugend was. En dat Annie even bi'j de sukerpot zeten het, doe Moeke an et wasken was. Dat staot er allemaole in. En Sunderkloas schrift d'r iedere dag nog weer ni'je dingen bi'j. Daorom het die et ok altied slim drok. Mar toch wet hi'j persies, hoeveule speulgoed as er is. En hoeveule taoimannen. Dat vertelt Piet him iedere aovend.



Mar d'r woont nog iene in dat grote peleis! Want Sunderklaos en Zwatte Piet bin ja ommes nooit mit 'n beidend? 'Wat zeg ie? Ja, netuurlik! Dat peerd heurt er toch zeker ok bi'j! Dat mooie, witte peerd!
Nee, dat is niet een gewoon peerd. Dat begript iederiene wel. Et is een hiel biezunder peerd. Omdat et zo mooi is? Ja, dat is et! Mar mooie peerden bin hier ok wel. Dan moej' mar es bi'j de smid in Munnekeburen kieken. Die het d'r een peer hiele mooie. Daor het hi'j ok al een hieleboel priezen mit wunnen! En in Oosterwoolde he'k ok wel es een prachtig peerd veur een waegen lopen zien.
Mar dat peerd van Sunderklaos is toch nog hiel aanders. Want et is zo verstaandig. Daorom zet Sunderklaos et ok nooit vaaste op de stal. Et mag zomar vri'j omme lopen deur al die gangen en kaemers. En dan gebeurt et wel es, dat Sunderklaos te schrieven zit en dat et peerd bi'j him kieken komt.
Dat peerd is niet allienig oe zo verstaandig, mar et kan ok zo slim hadde lopen en zo best springen. Et springt zomar van et iene huus op et aandere. En dat dot et zo veurzichtig, dat de pannen niet breken. Dan staot et stille bi'j de schostien te waachten. Want ... Piet moet even mit een pakkien naor beneden toe. En as Piet dan weeromme komt mit een toppien huj, dat de kiender klaor zet hadden ... 'Hmmm! Lekker!' zegt et peertien dan. En dan pluust et dat huj lekker op.
Dat peerd is ok slim staark. Want et moet Sunderklaos en Piet dregen kunnen. En dan nog een hiele zak vol speulgoed en lekkere dingen! Sunderklaos is mar wat bliede mit dat peerd! As hi'j et niet hadde, hoe mos et dan? Hoe mos hi'j dan zo vlogge henne-en-weer van Steggerde naor Oosterwoolde? En hoe mos Piet dan bi'j de hoge schostien kommen? Die mos dan overal tegen de huzen opklauteren! En dat kan toch niet?




Op een aovend he'k es een hiele poze mit Sunderklaos zitten te praoten. En doe het hi'j mi'j verteld, hoe as hi'j an dat peerd kommen is. Op ee hiele vremde meniere. Luuster mar!

Et is al hiel lange leden gebeurd. Sunderklaos en Zwatte Piet zatten op een aovend mit mekaander te praoten. En ze praotten hiel lange. Want Sunderklaos hadde een mooi plan!
'Ik bin gauw jaorig, Piet,' zee ie.
'Ja Sunderklaos. Nog drie weken en dan is et weer 5 december.'
'Moej' es luustren Piet! Ik hebbe een plannegien! Ik wol op mien jaordag alle kiender een kedogien geven!'
'Ja, mar hoe moet dat dan Sunderklaos?' zee Piet. 'Moen wi'j ze dan allemaole een pakkien sturen mit de post?'
'Nee, jonge, ik hebbe wat aanders bedocht! Wi'j gaon et ze zels brengen!'
'Mar dat kan toch nooit? ' zee Piet. 'Wi'j kun toch niet in iene dag naor alle kiender toe? Die wonen veuls te ver weg!'
Ja, dat hadde Sunderklaos ok al docht. En hi'j wust ok niet, hoe dat now mos. Hi'j wol alle kiender toch zo graeg es gelokkig maeken miet ee kedogien. Hoe mos dat now toch?
Doe wodde et hiel stille in de kaemer. Want Sunderklaos en Zwatte Piet dochten beide es hiel goed nao. En meensken, die naodaenken, zeggen niks. Dat duurde wel een ketier en doe wussen ze et nog niet.
Mar inienen miende Sunderklaos, dat hi'j wat heurde. En ja werachtig! Daor piepte hiel zaachies de deure eupen en daor ston een klein kebooltertien. Mit een lange witte baord en een vuurrood jassien an. En ok een rooie puntmusse en een rooie broek. En lange, puntige schoenen. Mit een mooie krulle d'r veuran. Sunderklaos en Piet wussen wel, dat d'r een keboolterdorp was. In et bos, vlak bi'j Madrid. Mar ze hadden nog nooit een keboolter zien. En now ston d'r zo mar iene in de kaemer! Now, die keken reer op, dat begriep ie!
'Ik hebbe alles heurd,' zee de keboolter. 'En ik wil jim helpen. Want et is een goed plan, dat Sunderklaos bedocht het. Et is altied goed, om wat weg te geven an een aander. Daor kuj' een hieleboel meensken gelokkig mit maeken. En now zal ik jim helpen!'
Daor heurden Sunderklaos en Piet vanzels reer van op. En ze begrepen ok niet, hoe zoe'n klein kereltien heur helpen kon.
'Mar hoe woj' dta dan doen!' vreug Sunderklaos.
'Ik zal jim alles vertellen,' zee et kebooltertien, 'jim moen reizen mit een peerd!'
'Mit een peerd!' Piet mos er omme lachen! 'Mar zoe'n peerd is ja ommes zo lui. En et lopt zo zaachies. Dan kommen wi'j toch nooit klaor?'
'Mit een gewoon peerd niet,' zee de keboolter. 'Mar een dag lopen hier vanof ligt de Reuzebaarg. Dat zal Sunderklaos ok wel weten. Daor wonen twie reuzen in een hiel groot huus. Wel zo groot as tien karken bi'j mekere. En die reuzen hebben een hieleboel peerden. Mooie, witte peerden. En die peerden bin zo verstaandig als meensken. De reuzen willen ze niet kopen, mar as Sunderklaos d'r henne gaot, dan zullen zi'j him wel iene geven. Zomar veur niks. Omdat Sunderklaos zoe'n mooi plan het. Ik kan d'r niet henne gaon, want et is veur oons te ver. Wi'j hebben mar zokke kotte bienties. En as Sunderklaos zoe'n peerd het, dan moet ie daor mit bi'j et Keboolterbos kommen!'



De ere daegs gingen Sunderklaos en Piet op weg. Naor de Reuzebaarg. Ze leupen een dag en doe zaggen ze de baarg. Wat was die steil. En wat hoge. En hielemaole bovenop ston een huus. Mar wat veur een huus! Wel zo groot as tien karken bi'j mekere! Piet klauterde omhogens en Sunderklaos kwam wat aachteran. Die was ok al zo oold. Onderwegs dochten ze, dat et onweerde. Mar dat was niet zo. Dat deden de reuzen. Die laggen buten te slaopen. En die snorkten zo!
Piet zag ze et eerste liggen en hi'j schrok d'r van! Wat ee kerels waren dat! Wel zo hoge as et peleis van Sunderklaos! En mit bienen, krek zo dikke as boomstammen!
Mar hoe mossen ze de reuzen now wakker kriegen! Sunderklaos reup, zo hadde as hi'j kon: 'He! In de bienen jim!' En Piet reup ok, zo hadde as hi'j kon: 'He, wakker wodden, jim!' Mar de reuzen sleupen mar stille deur! Op et laeste nam Piet een stien en die gooid'ie de iene reus tegen et heufd. Doe wodde die toch wakker! Mar doe ie begon te praoten! ... Sunderklaos stopte gauw de vingers in zien oren! Zoe'n geluud!
'Zo!' bulderde de reus. 'Zo! Ja, dat is een goed plan! Dat is een best plan! Ik zal mien breur ok even wakker maeken!' En doe trok hi'j die mar goed hadde an het haor. Van dat dikke haor! Krek touw! Doe reup die wel tien keer 'Au!' Mar hi'j was toch wakker! De reuzen praotten wat mit mekaander, mar ze vunnen et beide best. 'Kom mar even mit naor de stal,' zee de iene reus. Wat een stal! En wat een peerden! Die iene reus pakte d'r iene uut. Zomar in zien iene haand tild' ie et op. Krek zo as wi'j een lepel of een vorke in de haand holen.
'Asjeblieft,' zee ie tegen Sunderklaos. En doe stak hi'j him dat peerd toe. Now, Sunderklaos pakte et niet an vanzels. Hi'j kon et ja ommes lange niet tillen!
De reuzen mossen er omme lachen. 'Hahaha!' De hiele Reuzebaarg schudde d'r van! Zok lachen was dat! Sunderklaos bedaankte de reuzen vanzels nog es hattelik. En doe gingen ze de baarg weer of. Sunderklaos, Piet en et peerd. Riegelrecht naor et Keboolterbos toe. De keboolters stonnen al uut te kieken. En doe ze zaggen, dat et peerd d'r was, reupen ze 'Hoera!' En Sunderklaos lachte. En Piet lachte. En et peerd hinnikte, want dat kon niet lachen. Mar verstaandig was et wel. Ze hadden et niet iens an een touw had. Et leup zo mar mit. Krek as et alles begreep.



Mar Sunderklaos dochte toch, dat et niet hadde genoeg lopen kon. En dat was ok zo! Et kon ok nog niet zo hadde lopen. Niks hadder as een aander peerd. Dat wusten de keboolters ok wel. En weej' wat ze deden? Ze gingen naor heur smederi'jgien. En daor maekten ze hoefiezers veur et peerd. Mooie blinkende hoefiezers. Van goold leken ze wel. Dat was een hiel waark. Zokke grote hoefiezers veur zokke kleine kerelties! Mar ze stookten et vuur zo hadde op! En ze haemerden d'r zo lustig op los! En ze zongen d'r ok een lietien bi'j. Een mooi lietien. Wat ze zongen? Ze zongen van:

Klip - klap - klop,
't Bos is groot
Hupla - hop,
't Vuur is rood.
Peertien staot te waachten.
Klip - klap - klop
Gaot et al!
Hupla - hop,
't Peertien zal
Springen deur de naachten!

Dat zongen de keboolters! En doe de iezers klaor waren, doe kwammen ze onder de poten van et peerd. En dat peerd, dat daanste mar. En dat sprong mar. En dat hinnikte mar. Omdat et zo bliede was!
Sunderklaos zag et wel! Now was et gien gewoon peerd meer. Wat et sprong wel zo hoge as een huus! En zo ver! En et kon zo ofgrieslik hadde lopen! Dat kwam, omdat de iezers wonderiezers waren! Want die keboolters, dat waren aenlik kleine tovernars!




Ieder jaor gaot Sunderklaos er now op uut. Mit Piet. Miet 'n beidend op et peerd. Want de keboolters hebben et peerd ok oe zo staark maekt. Et kan best twie meensken en een zak vol speulgoed dregen. En as et dan zoe'n aende lopen het, dan bin de iezers ok wel es versleten. Krek as de zolen van oonze schoenen. Dan gaon wi'j d'r mit naor de schoemaeker. Die moet d'r ni'je zolen onder zetten. Sunderklaos gaot mit zien schimmel naor et Keboolterbos. En dan maeken de keboolters ni'je wonderiezers! En die zetten ze weer onder de poten van et peerd. En ze zingen er ok weer bi'j:

Hupla - hop
't Peertien zal
Springen deur de naachten!

Ja, dat zal et dit jaor ok wel weer doen! Springen deur de naacht. Reken mar!
En dan zal Zwatte Piet ok wel even deur de schostien noar beneden gaon. Mit een klein kedogien. Vast wel!
Leg mar een toppien huj klaor! Daor hoolt de schimmel zo van.