De weg is zo swoar en zo wied en zo veer,
En haile uut 't oosten doar kumpt wie ja heer.
Wie vuilt goar gein honger, wie vuilt goar gein dörst,
Gein kolde of natten, gein hette of vörst.

Wie brengt joe de bosschop van heil en gelok.
De Heer löst zien volk nou oet piene en drok.
En d'Engelen zungt er de lofzang zo scheun
Veur God en zien einiggeborene Zeun.

In de kove up stro lag Marijke dou neer,
Heur nood was zo hoog en zij kon ja nich meer.
En 't sneide zo niedske, 't was zo duuster en kold:
Doar war ja gein vuur en gein törf en gein holt.

Gods zeun wör geboren up stro en zo aarm.
In de kove wör 't licht dou en stille en waarm.
En d'Engelen kwamt dou umdeel altemoal
En zungt er de lofzang of 't was in Gods zoal.

De scheipers in 't veld zagt 't licht van omhoog,
Dei gingt noar de koov' in heur huik en heur toog.
Dei zagt dou het wonder, dat heur wazze meld.
Deur 't licht van de steern in 't Betlemmerveld.